بلاگ رنگینکمان
بریج و سدلهای گیتار الکتریک و نقش آنها در شکلگیری صدا | بلاگ آکادمی موسیقی رنگینکمان
بریج و سدلهای گیتار الکتریک و نقش آنها در شکلگیری صدا
بریج یکی از کلیدیترین اجزای گیتار الکتریک است که نقشی اساسی در انتقال لرزش سیمها و شکلگیری رنگ صوتی ساز دارد. بریج نقطهی اتصال سیمها به بدنه است و میزان تماس آن با چوب گیتار، مقدار انتقال ارتعاش را مشخص میکند. هرچه این تماس بیشتر باشد، انتقال انرژی سیمها به بدنه بهتر انجام میشود و در نتیجه، صدای پرحجمتر و طبیعیتری بهدست میآید.
بریج ثابت (Fixed Bridge)
در بریجهای ثابت، سطح تماس با بدنه بیشتر است و این ویژگی باعث انتقال مؤثرتر لرزش سیمها میشود. نتیجهی این نوع طراحی، صدایی عمیقتر، پرقدرتتر و مستقیمتر است. به همین دلیل بسیاری از نوازندگان سبکهای راک و متال به این نوع بریج علاقه دارند.
بریج ترمولو (Tremolo Bridge)
در گیتارهای مجهز به بریج ترمولو، این بخش با پیچهایی به بدنه متصل میشود. سطح تماس کمتر باعث میشود ارتعاش سیمها پیش از انتقال به بدنه، تا حدی کاهش یابد. همین ویژگی موجب میشود صدای حاصل، روشنتر و با ساستین کمتر باشد.
دن اسمیت، نایبرئیس سابق بخش تحقیقات کمپانی Fender، اشاره میکند که:
«تعویض یک بریج ترمولوی معمولی با مدل قفلشونده (Double-Lock) باعث تغییر در فشار سیمها و در نتیجه تغییر شخصیت صدای گیتار میشود.»
در واقع، بریجهای قفلشونده برای حفظ پایداری کوک طراحی شدهاند، اما اگر با چوب و پیکاپ ساز هماهنگ نباشند، ممکن است صدای گیتار را خشک یا کمحجم کنند. امروزه سازندگان با انتخاب دقیقتر متریال و پیکاپها، این مشکل را تا حد زیادی رفع کردهاند.
جنس فلز بریج و تأثیر آن بر صدا
جنس فلز مورد استفاده در ساخت بریج، تأثیر زیادی بر طنین و ساستین دارد. برای مثال، بریج ساختهشده از فولاد سخت صدایی شفافتر و نافذتر نسبت به مدلهای ساختهشده از زینک تولید میکند.
راجر سادوسکی، لوتیر مطرح نیویورکی، معتقد است:
«بریجهای سالید (توپر) معمولاً صدایی تمیزتر و با جزئیات بیشتر دارند.»
اگرچه در گذشته از برَس (Brass) بهصورت گسترده در بریجها استفاده میشد، امروزه کمتر محبوب است؛ چون برخی معتقدند بخشی از انرژی ارتعاشی سیم را جذب میکند.
ساستین بلاک (Sustain Block)
در بریجهای ترمولو، قطعهای فلزی به نام ساستین بلاک وجود دارد که به انتقال لرزش سیم به بدنه کمک میکند. جنس این بلاک نیز در رنگ صوتی ساز تأثیر دارد.
به گفتهی ترور ویلکینسون:
«ساستین بلاکهای فولادی معمولاً کمترین رنگدهی را به صدا دارند، در حالی که مدلهای آلومینیومی فرکانسهای بیشتری را با شفافیت منتقل میکنند.»
نقش سدلها در صدای گیتار
سدلها نقطهی تماس مستقیم سیمها با بریج هستند و فشار سیم بر آنها تأثیر مستقیمی بر ساستین و حجم صدا دارد. هرچه این فشار بیشتر باشد، صدای ساز غنیتر و ماندگارتر خواهد بود.
در گیتارهایی که سیم از میان بدنه عبور میکند (String-Through Body)، فشار بیشتری بر سدلها وارد میشود که نتیجهی آن صدایی پرقدرتتر و ساستین طولانیتر است.
نتیجهگیری
بریج و سدلهای گیتار الکتریک از اجزای ظاهراً سادهای هستند، اما تأثیر آنها بر شخصیت صوتی ساز بسیار عمیق است. نوع طراحی، جنس فلز، و حتی نحوهی نصب، همگی عواملیاند که میتوانند تفاوت بین صدای خوب و صدای عالی را رقم بزنند.